6 Apr, 14:43, 28 x viewed

brenda waarom moest je nu zo snel gaan dit is echt gwn kloten ik kreeg je met me geboorte als kleine pup altijd helemaal door het dolle heen als k thuis kwam of beneden kwam van een nachtje slapen of een avondje stappen en dan krijg je jou op je schoot springend krabbelend met je vlijmscherpe nageltjes

we leven samen het leven wat voor ons ligt en ik kon altijd op je bouwe je bent maar een hond maar je was wel een goede vriend van me ik kwam thuis en je was er altijd ik hoefde maar te roepen en je kwam ik rammelde maar met de riem en je ging mee terwijl die niet eens nodig was omdat je gwn afgericht was je weet mijn wil is wet en daar luisterde je prima naar

we leefde de jaren die we mochte leven samen

je werd ouder en je bleef net zo energie rijk als je was als je toen pup was je blijft in mijn hart zo lang ik leef en in mijn gedachte zullen we altijd samen blijven

ik heb 18,5 jaar met je mogen mee maken en toen ging je achteruit je begon mank te lopen en je bloeden uit je mond ik heb al me geld gepint en ben met je naar de dierenarts gegaan de rekeningen moesten maar wachte we hebben daar samen gewacht heel trots als oude oma ging je daar zitten en wachtend op de dokter lekker op het dooie gemak liep je naar binnen liet je onderzoeken we hebben de pillen gehaald om het bloeden tegen te gaan en het mank lopen wat te verminderen zowel mank lopen als pijn die verdwenen voor een korte tijd daarna ging het weer fout

toen liep je weer mank en je begon uit je achterste te bloeden hier op besloot ik weer met je naar de dieren arts te gaan weer medicatie gehaald en het bleef even weg maar het kwam steeds terug

we besloten met het gezin dat we je in gingen laten slapen je bent 18 en half jaar zoon trouw beestje geweest we wilde je geen pijn zien leiden we hadden inmiddels ook basca er al bij genomen en je nam haar op als een pup van je eigen ze mocht veel je stoeide nog lekker met haar ook al was je zo oud jullie paste bij elkaar

de dag dat je ingeslapen ging worden :

deze dag vergeet ik nooit meer ik voelde een spanning en durfde je niet los te laten helemaal niet omdat je zoon geweldige hond was gwn een deel van de familie die er bij hoord

basca heefd afscheid van je genomen en de rest van de familie ook ik kon dit niet

toen ik merkte dat het echt die das was Gingen alle stoppen in me hoofd er uit flipte helemaal door werd ongeloofelijk agresief van verdriet en van woede ik heb hierop mijn hele hard eiken kastdeuren kapot geslagen de gaten hangen er nu nog steeds in ik heb er geen spijt van ben er super blij mee dat ik dit gedaan heb elke dag als ik mijn omkleed zie ik die gaten en denk ik aan wat voor een hond ik gehad heb mijn beestje voor toen nu en altijd maakt me niks uit dat je er niet meer bent mijn herinneringen aan jou zullen niet verdwijnen
met kapot geslage handen liep ik trots over straat wat de mensen er ook van zeiden ik vond het het waard en ik voelde niet eens dat het pijn deed want dat jij niet meer om me heen bent doet me 10 x zoveel pijn dan dat ik me handen kapot geslage heb


ik drufde niet mee om je in te laten slapen was bang dat ik daar ook alles kapot zou slaan en helemaal door het lint zou gaan

ik hoorde van mijn moeder en vader toen ze terug waren dat je je heel netjes gedragen hebt daarzo

je was volkomen rustig liep lekker mee op het dooie gemak wat je altijd gehad hebt

kreeg een spuitje om de spieren te verslappen 10 minuten laten werkte deze spuit en je pootjes gleden steeds weg de eigenwijse hond die je bent je krabbelde steeds terug overeind alsof je niet wilde gaan je ging zitten en was gwn aan het wachten tot we weer naar huis gaan zo zag je er uit de dierenarts snapte er niks van want normaal kan dat niet meer terug omhoog krabbelen met tong uit de mond stond je op en liep je richting de deur van dankjewel dokter maar ik ga weer terug naar waar ik thuis hoor ik mis je godverdomme heel erg veel ik zit hier nu met tranen dit te schrijven want het doet me nog steeds erg veel zeer en heb er nooit over gepraat om dat ik je gwn nog steeds niet los kan laten

de dokter zetten die spuit om je in te laten slapen en toen was je weg naar een betere wereld dan waar we nu in leven dit gevoel dat je nu niet meer om me heen bent is gewoon ondragelijk ik kom thuis en mis een hond die ik me hele leven gekend heb

je was er niet ik heb wel rond gekeken van misschien heb ik dit gedroomt of was het maar een nachtmerrie maar je was weg mijn maatje is naar de hemel

weer flipte ik uit alle stoppen gingen los ben toen naar buiten gegaan snachts ik hield het niet meer ik moest me af reageren ben naar de bouwplaats gegaan van het gagelbos en zag daar betonnen palen staan 2 vrienden van me gingen mee omdat ze dachten dat k iemand helemaal kapot zou slaan als die maar iets zei

ze hebben daar toe staan kijken hoe ik 2 uur lang met alle geweld mogelijk op zoon betonnen paal ik ben gaan slaan en schoppen dit luchte op na 2 uur was ik niet meer zo boos me vrienden hebben toen me naar huis moeten dragen want lopen ging gewoon niet meer ik storte helemaal in na die 2 uur handen zagen er niet meer uit helemaal kapot tot op het bot zowel mijn schenen waren zwaar aangetast een maal thuis heb k het schoon gemaakt en weer voelde ik niks geen pijn alleen maar verdriet dat je echt weg bent

inmiddels word ik er niet meer zo boos om maar ik weet van me zelf op de dag dat jij ingeslapen bent zal ik weer uit elkaar klappen en dit zal de rest van mijn leven ook echt wel zo blijven want daar ken k me zelf te goed voor

basca is sinds dien ook helemaal veranderd maar ze is nog steeds in leven en maakt het goed ik weet dat je dit niet kan lezen maar hoop dat je wel vanuit de hemel mee kijkt over me schouder want dat deed je je hele leven lang al

je was maar een hond maar wel de beste hond ooit die ik me heb kunnen wensen

R.I.P Brenda verstegen
een kruising bordercollie / duitse herder
18 bijna 19 jaar geworden
en ik had je er zo nog minimaal 100 jaar bij willen geven als dit kon